امروز رفتم بهشت زهرا ....  سر خاک پدرم .... بهش قول دادم ..... تا " من " هم همه جیز را فراموش کنم......

تمام خاطراتم را  ..... نامت را ...... تمام خوبی و بدی را که در این مدت با " تو " داشتم ...........  همه را ........ در همان جا  خاک کردم ........  قسم خوردم   رها بشم  ..... از " تو " از قید تمام وابستگی هایم ....... از فکرت .... از یادت ..... از همه وجودت .......

وقتی " تو " تونستی تا " من "  را به عنوان یک غریبه بدانی .... " من " نیز میتوانم .... مطمئنم که میتوانم..... فراموشت خواهم کرد همان گونه که فراموشم کردی ..... تا این لحظه احازه ندادم هیچ کس حتی گوشه ایی از ذهنم را درگیر خودش بکنه...... اما اشتباه کردم همه جیز را تحمل کردم ...... چون دوستت داشتم .... چون احساس میکردم دوستم داری ..... اما ........ اشتباه کردم

به خدا رهایت کردم ...... تا الان اگر مانده بودم .... اگر قلبم برایت می طپید ...... اگر با دیدنت لرزه بر جانم می افتاد ..... چون احساس میکردم " تو " نیز مانند " منی " اما وقتی فهمیدم که چقدر اشتباه کرده ام ...... رهایت کردم ...... با تمام وجودم رهایت کردم ..... از کل قلبم بیرونت کردم ........